Ik kwam Loesje tegen…

‘Zij liet haar hond uit. Ik liet mijn honden uit. En zoals dat wel vaker met hondenmensen gebeurt: je raakt met elkaar aan de praat. We hadden het onder andere over meningen, demonstraties, over Farmers Defence Force en Black Life Matters… iedereen leek te hoop te lopen op het Malieveld. Ja, zei ze. En dan weer al die tegenbewegingen. Dat bracht me op het volgende idee: ‘Nog even en ik mag alleen nog voor dingen demonstreren waar iedereen het mee eens is.’ Wat vind je je daar van?

Ik zei dat het me bekend voorkwam. En ik vertelde haar hoe ik meer dan twee jaar geleden me kritisch opstelde binnen de jachtwereld. Had wat afwijkende opvattingen en ideeën over het gevoerde en te voeren beleid van de overkoepelende organisatie(s). Beetje krom opgesteld misschien, maar dat had met mijn Oostblok afkomst te maken. Kennelijk had ik een open wond geraakt, want de hele jachtwereld rolde plotseling over me heen. Wat mij verbaasde, want ik viel toch het jagen niet af? Er werden scheldwoorden en bedreigingen gebruikt op met name de sociale media waarvoor een aanklacht wegens smaad terecht zou zijn geweest. Een reactie van de organisatie(s) bleef uit. Maar ik bleef wel doorgaan, de kritiek bleef en protesteren kwam erbij – demonstreren als je het zo wilt noemen, tegen het gevoerd beleid, tegen de omgang met de leden: het kon hier toch niet erger zijn dan in Oostblok? Ook heb ik steeds de deur opengehouden en mijn fatsoen bewaard. We hebben met elkaar gesproken, maar steeds was de eenzijdige boodschap: mond dicht, op je plaats… wij maken de dienst uit. Inmiddels is het in de wandelgangen en op de bospaden oorverdovend stil, maar zijn we wel bijna een rechtszaak verder. Want we hebben als lid nog steeds niet de antwoorden op de vragen.

Toen ik jouw poster las, las ik ook de commentaren erop van mij bekende en beladen namen ‘Zo ziet het er dus uit als je mening er niet mag zijn’, ‘Lastig als je mening ervoor zorgt dat er alleen maar wit of zwart mag bestaan, met zo weinig mogelijk grijs, terwijl grijs is waar het gebeurt. P.S. cynisme staat je niet zo goed.’, ‘wat jammer …, ik had er een snedig en spot-on tekstje bijgezet, maar kennelijk is die al door alluminati verwijderd.’ Grappig en triest tegelijk: mensen die je eerst de mond willen snoeren en zich dan opwerpen als fervente verdedigers van het vrije woord. Ik wens je nog een fijne wandeling.’



En hoe het verder gaat…

Wat doe je als het je als Jagersvereniging aan steekhoudende argumenten ontbreekt om je tegen een aanklacht te verdedigen? Dan print je het halve internet uit en stuurt dat naar de rechter. Niet als argumenten maar om de rechter te overtuigen van de ontoelaatbare handelswijze van één van haar leden. Ze bestrijken een behoorlijke tijd, want we hebben inderdaad niet stilgezeten. Maar zou het in al die tijd nou nooit bij de Koninklijke Nederlandse Jagersvereniging opgekomen zijn de ondertekenaar, het lid, te royeren? Je zou toch zeggen: één lid, dat moet toch te doen zijn. Of zijn het de duizenden mensen die zich in de social media inmiddels achter Hubertus Denktank hebben opgesteld, die hen ervan weerhouden?

In dat geval mag er een groot vraagteken worden gezet achter het karakter, de kwaliteit en de instelling van een belangenorganisatie met een vorstelijk beloond bestuur en management, een bedrijfsbureau met tientallen professionals in dienst om de jagersbelangen te verdedigen, een begroting van 3,4 miljoen euro. In plaats van openheid en transparantie te betrachten, zoals de KNJV voorzitter met de mond beleidt, heeft men zich verstopt achter commissies en ledenraden, informatie achtergehouden, statuten en reglementen eenzijdig aangepast, honderdduizenden euro’s uitgegeven aan externe adviseurs en reis- en verblijfskosten.

Als één enkel lid het zo bij het verkeerde eind heeft en dwars blijft liggen, zich niet wil schikken naar een contactverbod, gooi je hem er toch uit, dan ga je hem toch dagvaarden? Hier niet alleen mee dreigen zoals Jagersverenigingsvoorzitter Urlings, KNJV-directeur Hoedemaker, KNJV provinciaal bestuurder Henning van den Akker, NOJG-voorzitter Gert-Jan Oplaat, NOJG secretaris Jan Scherpenkate. Put your money where your mouth is.

En de leden, wat gaan de leden van de KNJV en de NOJG doen? We zijn er van overtuigd dat de aanstaande rechtszaak nog op een volwassen manier, bijvoorbeeld met een schikking, kan worden opgelost. De mensen achter Hubertus Denktank zijn bereid over hun schaduw heen te stappen om samen op een constructieve manier uit de impasse te komen. Maar dan moet er gesproken, geschoven en geschikt worden. De rechtszaak staat op de rol. Het is niet aan ons om hem daar af te halen.

Gert-Jan Oplaat, NOJG, KNJV, Vereniging, Bestuur, Jagersvereniging, Checks and Balances, Laurens Hoedemaker, Willem Urlings

© 2020 De Toezichthouder, All Rights Reserved